GurabaWordPress haber ajansı HA "Russkiy Reporter (Rus Gazetecisine)" dayanarak Kafkasya Emirliği'nde ki durumla ilgili olarak ve Rus-Kafkas savaşının devamı ilgili bir makaleyi kendi internet sitesinde yayınladı.
Ajans, "Rus Gazeteci" ajansın "Bakış Açımdan" isimli projenin yöneticisi olan Şura Burtin'in Kuzey Kafkasya'da gerçekte ne olmakta olduğunu anlamaya çalışan bir kaç Rus gazeteciden birisi olduğunu belirtirken, Rus gazeteci tarafından yapılan bir araştırmanın sonuçlarını gösterdi.
"Rus Gazeteci": Bazen TV'de Özel Harekat Timleri ve zırhlı personel taşıyıcılarının olduğu bazı "özel operasyonlar" gösteriliyor. Burada, bu haberleri izleyenler de en son militanlar kaldı ancak onlarda ortadan kaldırılıyor sahte hissi oluşturulması sağlanmaktadır. Ancak bütün bunların gerçeklerle hiç bir bağlantısı yoktur. Kafkaslar'da devam etmekte olan ciddi bir gerilla savaşı vardır ve Rusya bu savaştan hiç bir zafer beklememektedir.
Savaş Dağıstan, İnguşetya ve Kabardey Balkar'a yayılmıştır. Bütün bu bölgelerin tamamında, oldukça güçlü ve iyi organize olan yeraltı hareketi büyümüştür ve ciddi bir mücadele ruhuna sahiptir ve savaşla yaşamaktadır.
Militanlar ve kanun güçleri günlük olarak birbirlerini öldürmektedirler. Orada 20 yaşlarında iyi gençlerin karşılıklı olarak anlamsız bir şekilde birbirlerini öldürmesi durumu vardır.
Dün (1 Ekim 2009- K.C) Nurgaliyev sadece bu yıl içinde 700 militanın öldürüldüğünü veya yakalandığını açıkladı- ancak silahlı çatışmaların şiddeti bütün bu durumdan etkilenmedi.
10 yıllık savaştan sonra biz, Rusya'nın asker kullanarak direnişi çökertme gücüne sahip olmadığını anlamak zorundayız.
Yeraltı hareketi Dağıstan ve İnguşetya'nın köylerine sızmaktadır. Çeçenya'da en şiddetli terör yöntemlerinin kullanılması militanların düzlüklere inmesini neredeyse imkânsız hale getirdi. Ancak, ağaçlık ve ormanlık alanlar militanlar tarafından kontrol edilmektedir ve hatta şu anda orada Kadırov'un büyük ölçekli bir operasyonu olsa da kanun güçleri oralara gitmeye korkmaktadır.
Mayıs 2009'da Kadırov "şeytanların" işlerini bitirme sözü verdi ve 15 bin süngüsünü dağlara gönderdi- ve, her zamanki gibi, boşuna. Bir aylık silahlı çatışmalardan sonra, kayıplar muazzam oldu. Şu anda, ağaçlık alanlara gitme emirlerine rağmen, Kadırovcular (Kadırov'un milis kuvvetleri- K.C) bunu yapmıyorlar ve karşılaştıkları ilk yerel sakini öldürerek onu (erkek veya bayan) militan olarak ilan etmeyi tercih ediyorlar.
Kış ayı süresince gerillaları açlıktan öldürmek için şimdi operasyonlar aulları (köyler) abluka almaya kadar indirgendi. Bu elbette bazı neticeler verecektir, ancak bu tür önlemlerle yeraltı hareketi karşısında muhtemel bir zafer kazanmayı ümit etmek safça olacaktır. Savaşın-bir su gibi, kaynakları vardır.
Militanların ne istediklerini anlamak gereklidir. Eğer her hangi birisine sorulsa: onlar ne istiyorlar kimse bilmiyor. Medya'da (Rus medyası) bu soru bir tabudur, bu konu hakkında düşünmek yasaklanmıştır. Bu yeraltı hareketinin; fanatikler, haydutlar ve yabancı paralı savaşçılardan oluşan zararlı bir hareket olarak somutlaştığı varsayılır.
Onlar halen Çeçenya'nın bağımsızlığını istiyor olabilirler. Kimse, gerçekte bu insanların kim olduklarını ve ne istediklerini hayal etmeye çalışıyor. Çünkü bunu anlamak demek bir anlaşmaya gelme olasılığının olduğunu kabul etmek anlamına gelir. Ve buda bizim halkımızın iç uyumunu ortadan kaldıracaktır.
10 yıl önce, Putin'in iktidara gelmesiyle, Rusya'da 1990 larda var olmayan bir konsensüs oluştu. Ne varsa konsensüs vardır. Bu benim yanımsıra "entellerin" çoğu tarafından da mide bulandırıcıdır, ancak insanlar güvence olmuştur.
"Nasıl yaşamalıyız?" sorusu meşru müdafaa ile yer değiştirmiştir. Ancak, bu konsensüs içinde Kafkas halkları düşmandır. Çok etkileyici olsan da, 10 tane Kadırov doğursan da Kafkasları böyle bir konsensüsa içine çekmek imkânsızdır. Putin tarafından planlanan Pavlov deneyiyle kitle biliçaltında yapılan manipülasyonlar, Rusların önemsediği belirsiz muğlâk sorunlarıdır.
Ancak Rusya'nın ve Kafkasya'nın bilinç altı tamamıyla farklıdır ve Kafkasya Rusça "BİZ" çerçevesinin dışında kalmıştır.
Kafkasya'nın nüfusunun çoğunluğu, huzur içinde bulunmaksızın Rusya'da yaşamaya devam ediyor. Ancak bir kısmı basitçe bunun dışına düşmüştür.
İki yıl önce Dokka Umarov İçkerya'nın fesih edildiğini ve Kafkasya Emirliği'nin kurulduğunu ilan etmişti. Bu gerçeğe çok az insan kulak verdi. Bu husus sadece terörist grubun isminde yapılan bir değişik olarak farz edildi.
Ancak bu husus bir gerçektir. Rusya'nın Kuzey Kafkas nüfusunun bir kısmı yaşamıyor. Onlar için Rusya- kirli yalanlarla ve inançsızlıklarla dolu bir Küfür (imansızlık- K.C) dünyasıdır. Onlar bununla ortak hiç bir şeye sahip olmayı arzu etmiyorlar. Onlar için, istilacı devlet ülkelerini (topraklarını) işgal etti ve bununla savaşmak gereklidir. Bunlar (bu düşüncede olanlar) on binlerdir. Doğal olarak, yeraltı hareketi bu çevrede yaşayacaktır.
Daha iyi anlamak için Rusya'nın Çin tarafından işgal edildiğini düşünün. Önemli kültürüyle iyi bir ülke. Burada kendi düzenini kurmuş. Bu süreç boyunca her on kişiden birini öldürmüş ancak dahası bu alışılan bir durum olmuş.
Rusya- Çin'in bir parçası. Çinliler kötü hiç bir şey istemiyorlar ve bunun için mali yardım sağlıyorlar, böylece Çinlilerin yönetimi (düzeni) çalışıyor. Ancak onlar için Rusya'nın niçin kendisinden kurtulmak istediği anlaşılır değil. Orada bir direniş, terörizm olacak mı?
Militanlar kimdir? Öncelikle, bunların 10 yıl önce birinci ve ikinci savaşta savaşan militanlar olmadıklarını anlamak gereklidir. Bedenen (fiziksel olarak) öteki insanlar, Kadırov tarafından öldürülen veya Kadırov'a hizmet eden insanlar.
Tamamen 20 yaşlarındaki gençler ağaçlık alanda yaşıyorlar. Onlar savaştan sonra adaletten korktukları için gelemeyen haydutlar-gangsterler değildirler. Son yıllarda buralara kendi arzularıyla giden bu gençlerin % 90'nı hiç bir suç işlemedi. Ve haydutların tamamı rahatça Tsentroi'ye hizmet etmektedirler. (Kadırov'un köyün deki ana karargâhı -K.C)
Son 10 yıldır, direniş son derece değişmiştir. Birinci ve ikinci savaş boyunca farklı motivasyonları olan insanlardan oluşan bağlantıları olmayan izole gruplar vardı. Kahramanlar ve haydutlar, köylüler ve sıradan insanların olduğu olağan insanlardı.
Savaştan sonra ölçüsüz olduğunu söyleyebileceğimiz bir gürültü etkin oldu. Uçaklar ve tankları kullanarak bu militanları harcamak mümkündü ve bunların çoğunluğu savaşın kaybedildiğini anlayarak Kadırov'un tarafına gittiler.
Şu anda savaş daha az görünür ve bunu saklaması kolaydır- ancak çok daha ciddidir.
Direniş sıradan insanlardan temizlendi-saflaştı. Güçlü bir ideolojiyle birlikte dini cemaat şekline dönüştü. Dayanak noktası Cihad'dır.
Militanlar tamamıyla ulusal idealleri başından savdı, Çeçenya'nın bağımsızlığı artık onların canını sıkmıyor. Bu hayatta kalmanın bir yoludur: İçkerya'nın bağımsızlığı gibi neredeyse ulaşılamaz bir soyutlama için zor yıllara, yaralara, yaklaşan ölüm olasılıkların acılarına katlanmak imkânsızdır.
Ve Cihad- kendi içinde hayat demektir, en yüksek şeylerin farkına varmandır. Bir soyutlama değildir ve bu algı (kavrayış) bütün Müslümanların değerler sistemini bağlamaktadır.
Militanların çok sayıda ses kayıtlarını dinledim ve onların tamamı şöyle söylüyor: Ben burada ancak yaşamaya başladım.
Dağlara giden bir kişi- ilk olarak kendisini aniden özgür hissetmektedir- polis yok, para sorunu yok, katlanmak-tahammül etmekten yorulduğu hiç bir şey yok. Ve ikinci olarak, sonunda O, inandığı şeyi yapmaktadır.
Militanlar sık sık ebeveynleri için video-mesajları kaydediyor. Daima aynı şey vardır: "Bize öğretileni, bir Müslüman'ın yapmak zorunda olduklarını yapıyoruz; Öldürülebilirim ancak üzülmeyin: Ben zaten hayatta en temel şeyi yaptım..."
Eğer insanlar toplumun değerler sistemi içine dâhil olan şeyleri yaparlarsa, buna karşı bir şeyler bulmak çok zordur.
Mücahid grupları içinde bir kardeşlik hüküm sürmektedir. Biz onları istediğimiz kadar çok isimle adlandırabiliriz: haydutlar, şeytanlar, Arap paralı savaşçılar gibi, bu Rus ve hatta Grozni'nin seyircileri tarafından bir etki üretecektir. Ancak Mücahidlerle bağlantısı olan bir kişi (kadın veya erkek), onlar (Mücahidler) arasında etrafımızda olduğundan çok daha fazla insani bir ortam olduğunu bilecektir.
Militanları yenmek çok zor, sorun ideolojileri yâda devlet tabelaları olması değildir, Bu (onlar için) hayatın anlamıdır.
Rusya, insanlar bir şey söylüyorlar ve farklı bir şey için savaşıyorlar diye söyleyerek bir sinizmi evrensel yalanları için kullanmayı alışkanlık haline getirdi.
Moskova'dan, hepimizin sanki Kafkasya'da bir parçası varmış gibi görünüyor. Ancak böyle değildir. Militanlar güçleri Rusya'nın ortalama zamanda ileri sürebileceği bir güçle kıyaslanabilecek derece olmasa da inandıkları şey için savaş altındadırlar.
(Geçenlerde Yunus-Bek Yevkurov (İnguşetya'da ki Rus kuklası - K.C) saçmaladı: Militanların İnguşetya'da ki yerel seçimlere katılmalarına müsaade etmeyeceğini söyledi. Sanki bütün adayların yeraltı hareketiyle herhangi bir bağlantısı olup olmadığı kontrol edilecek gibi duruyor. Ne demek istediği açık değildir- Militanlar tamamıyla seçimlerden uzakta sarhoştur, onlar için seçimler; kafirlerin (imansızların - K.C) oyunlarıdır. Aksine, militanların seçimlere katılarak Rus siyasi sürecine katılması Rus yetkililer için rüya olmalıdır.)
Militanlar teröristtirler ve teröristlerle bir görüşme olmamalıdır şeklinde böyle bir düşünce vardır. Bu nedensiz ispatlanmamış noktadan bir şeyle tartışmak daima zordur. Aşikâr bir şekilde, bu fikir başlangıçta şu anlama geliyordu: Rehin alma, uçak kaçırma vb. eylemler sırasında terörizmi cesaretlendirmemek için teröristlere ödün verilmemelidir.
Ancak Kafkasya'da bir savaş var. Kanun güçleri adam kaçırma ve rehineleri öldürme ve benzer yöntemlerle nüfusun gözünü korkutmaktadır. Burada sorun hiç bir teröristin gereksinimlerinin memnuniyeti hakkında değildir ancak savaşı bitirmektir. Görüşme yapmak neden mümkün değildir, bunu anlamıyorum.
Rusya, Kafkasya'nın sömürgeleştirilmiş topraklar olduğunu anlamak zorundadır. Bu gerçeği kabul etmelidir. Onlar gönüllü olarak katılmış gibi davranmamalı ve bu sorunların sömürgelerde normal olarak çıkmasının kaçınılmaz olabileceğini anlamalıdır.
Ülkelerin büyük çoğunluğunun bunu anlayarak kolonilerini terk etmeye karar verdiklerini hatırlamalıdır. Çıkış yolu sadece bu değildir. Ancak, eğer kolonilerde kalıyorsan da, bu toplumlarla bir anlaşmaya varmak zorunludur.
Küçük prenslere para aktararak ayrılıkçıları harcamak elbette mümkündür- ancak böyle yaparak sorunu çözmüş olmayacağız sadece geçici olarak ört bas etmiş olacağız. Bu da, elli, yüz yıl içinde tekrar yeni bir savaş olabilecek anlamına gelir. Bunu istiyor muyuz? Amerikalıların söyledikleri gibi çocuklarımızı böylesi zor bir duruma sokmak istiyor muyuz?
(Çeçenya konusunda bu sorun kesinlikle çıkmazdır. Her on Çeçenden birinin öldürüldüğü Çeçenya'nın Rusya ile birlikte yaşayabileceğine inanır mısınız? Benim düşünceme göre, hiç bir şans yoktur. O Kadırov bugün orada, herkes onun önünde titriyor, ancak orada Rusya'ya karşı derinliğini tahmin etmesi güç olan çok fazla bir gizli nefret var. Çeçenya ilk dönüşte tekrar kopmayı deneyecektir. Sonra bütün bunlar ne içindir?).
Ancak Rusya'nın bilinçsizce savaş istediği bir olasılık gerçeği vardır. Geçen kış bazı sarhoş gençlerle burun buruna geldim ve bilinmeyen bir nedenden insanların savaş istediğini şiddetli bir şekilde hissettim. Küçük bir Çeçen savaşı değil, ancak gerçek bir savaş bize tekrardan varlığımızın anlamını verebilecek bir savaş.
Şura Burtin, "Bakış açımdan" projesi yöneticisi ve gazeteci
Makale'nin tam Rusça orjinali buradan bulunabilir.
Kavkaz Center
Cihad Haberleri
